Habang naghihintay ng train sa MRT, na-insecure ako sa isang magandang babaeng hindi naman pala talaga kagandahan, hmm… maporma lang… May singsing siyang gawa sa clay na nakasulat in Font 72 at ALLCAPS na “DIVA” at nakasuot siya ng, I bet my life, pekeng Ray-Ban na nauso nung fourth year college ako kapalit ng shutter shades. Todo paypay si girlalet, para di matunaw ang foundayshen. Tinititigan ko siya kasi nga insecure ako. Pero dahil nakatalikod siya, hindi ko makita ang mukha niya. Pero keber lang yun. Nang biglang may nagtext sa kanya, at aba ang cute! naka-Cherry Mobile phone pala siya na mukhang calculator! Pink pa! cutecute. Gusto ko pa naman nun. Insekyora na talaga ang drama ko. Ayy! Nagtext si ‘mhine kOh’… Aba, jejemon pala ang lola mo… Ndi na ako insekyora! Nagtext ang girlalet kay ‘mhine’ nya na kinamuntik ko nang ika-‘tumbling sabay split’…

IN VERBATIM (dahil ganun ka-alerto ang mga mata ko pagdating sa pagbasa sa mga texts…)

“hehehe stock up aq d2 sa flatform ng mrt… dfective pa tong train na parating… iloveyou”